Γνωρίστε το Victor ο οποίος βρίσκεται, για δεύτερη συνεχή χρονιά, στο πλήρωμα ενός λιβελογραφείου Capetan. Η τεράστια εμπειρία του στη θάλασσα, το πάθος του για την ιστιοπλοΐα και οι εξαιρετικές μαγειρικές του ικανότητες, μεταφράστηκαν σε μια επιχείρηση με Μεσογειακές απολαύσεις και γκουρμέ γεύματα για τους επιβαίνοντες.
Ποια είναι η δική σας ιστορία ιστιοπλοΐας μέχρι στιγμής;
Έκανα το πρώτο μου μάθημα ιστιοπλοΐας όταν ήμουν 16 ετών στη λίμνη Herastrau, με τον Bogdan Doara, στο Bimbo- το σχέδιο ήταν να μάθω ιστιοσανίδα, αλλά ήμουν πολύ αδύναμος για ιστιοπλοΐα του surf. Χρειάστηκε να περάσουν 14 χρόνια για να με προσελκύσει η θάλασσα.
Τι σας έκανε να θέλετε να πάτε στη θάλασσα;
Μόλις έκανα την πρώτη εβδομάδα της βασικής εκπαίδευσης μετά την αποφοίτησή μου, δεν μπορούσα να ξεφύγω. Μπορεί επίσης να βοήθησε το γεγονός ότι βρήκα αμέσως τη δυνατότητα να εργαστώ ως καπετάνιος και έτσι μπόρεσα να αντέξω οικονομικά περισσότερα ταξίδια στη θάλασσα.
Πώς ξεκινήσατε την ιστιοπλοΐα;
Ο πατέρας μου μου εμφύσησε το πάθος για την ιστιοπλοΐα. Μου έδειξε το πρώτο περιοδικό Voiles et Voiliers, στο οποίο ήταν συνδρομητής, και με έγραψε για τα μαθήματα πιστοποίησης στο ICRR. Εκεί γνώρισα τους πρώτους υπέροχους ανθρώπους και έκανα φιλίες ζωής- ο Edi Rada είναι ο μέντοράς μου στη θάλασσα.
Με ποιον βγαίνετε συνήθως στη θάλασσα;
Με δύο κατηγορίες ανθρώπων: φίλους που προσπαθώ να κάνω ευτυχισμένους ή πελάτες που προσπαθώ να κάνω φίλους.
Πώς αποφασίσατε να κάνετε αυτή την παράδοση;
Μέσω των φίλων της μικρής αλλά εγκάρδιας κοινότητας. Δεν είμαι στην πρώτη και ελπίζω όχι στην τελευταία μου τέτοια βόλτα, ίσως η εμπειρία αρχίζει να μετράει, αλλά θα αφήσω τους άλλους να δώσουν την ετυμηγορία τους.
Τι σας προσέλκυσε σε μια τέτοια περιπέτεια;
Ευρύτερα! Χωρίς να έλκεται από την αθλητική πλευρά του πεδίου, αλλά μόνο από την κρουαζιέρα, αυτή η επιλογή παράδοσης σκάφους, εκτός από το ολοκαίνουργιο σκάφος, προσφέρει επίσης μια διαδρομή που είναι το όνειρο κάθε ιστιοπλόου σε μήκος, πολυπλοκότητα, μοναδικότητα και ομορφιά.
Πώς ξεκίνησε η εμπειρία της παράδοσης;
Κάθε παράδοση είναι διαφορετική. Αυτή ήταν γεμάτη ανατροπές και ανατροπές και μέρες αναμονής. Το σκάφος δεν είχε καθελκυστεί όταν φτάσαμε. Χρειάστηκε πάνω από μια εβδομάδα για να το πάρουμε στην κατοχή μας, γεγονός που είχε ηθικό αντίκτυπο σε όλους. Η θετική πλευρά, ωστόσο, ήταν η επίσκεψη στο εργοστάσιο της CNB Lagoon στο Μπορντό, η οποία μπορεί να περάσει σε εμπειρίες που θα ζήσουμε μια φορά στη ζωή μας.
Πώς σας επηρέασε ο καιρός;
Ο καιρός δεν σας επηρεάζει αρνητικά όταν έχετε την απαραίτητη εμπειρία. Ήταν ακριβώς όπως αναμενόταν και προετοιμάστηκε.
Τι πιστεύουν οι φίλοι και η οικογένειά σας στο σπίτι για αυτό που κάνετε;
Η παλαιότερη πλευρά της οικογένειας ανησυχεί αλλά με στηρίζει, η νεότερη πλευρά αισθάνεται σαν να βρίσκομαι σε παρατεταμένη άδεια απουσίας και έχει λιγότερη κατανόηση, αλλά ίσως αυτή η πτυχή είναι διαφορετική για όλους.
Πόσο συχνά επικοινωνείτε;
Όσο πιο συχνά μπορούμε, αλλά πολύ πιο συχνά από ό,τι χρειαζόμαστε, ανάλογα με την περιοχή κάλυψης των τηλεφώνων.
Πώς αισθάνεστε που βρίσκεστε μακριά από το σπίτι σας σε αυτές τις περιόδους κρίσης;
Υπάρχουν πτυχές που με κάνουν να σφίγγω τα χείλη - μου λείπουν τα γατάκια μου μέχρι θανάτου! Αλλά σε γενικές γραμμές, χαίρομαι που δεν είμαι απομονωμένος, και στο κάτω κάτω, η μοναξιά είναι ένα από τα πράγματα που αναζητούμε εμείς οι ναυτικοί.
Πώς αισθάνεστε τον αντίκτυπο του COVID-19 στη θάλασσα; Πώς σας επηρέασε;
Ήμασταν τυχεροί που όταν φύγαμε δεν είχε ξεκινήσει ακόμη αυτή η πανδημία, την οποία αποκαλώ διεθνή χειραγώγηση, και έτσι μπορέσαμε να εφοδιάσουμε το σκάφος με όλα όσα χρειαζόμασταν. Ωστόσο, στην πορεία, τα σχέδιά μας άλλαξαν ελαφρώς: αναγκαστήκαμε να ακυρώσουμε τη στάση μας στην Πορτογαλία, επειδή, παρά τις νόμιμες διεθνείς ναυτιλιακές διατάξεις, αποφάσισαν να απαγορεύσουν καταχρηστικά τα σκάφη από τα λιμάνια τους. Για εμάς δεν ήταν κάτι σοβαρό, διότι είχαμε εφοδιαστεί τόσο με νερό όσο και με καύσιμα και τρόφιμα, αλλά γνωρίζαμε και απελπισμένες περιπτώσεις, που αντιμετωπίζονταν με εγκληματικό τρόπο από τις πορτογαλικές αρχές. Στην Ισπανία, αντίθετα, η κατάσταση ήταν εντελώς διαφορετική, αλλά προσαρμοσμένη στην ψευδή κρίση που δημιουργήθηκε.
Ακόμα μπαίνω στον πειρασμό να κάνω κάποιες αρνητικές σκέψεις, αλλά ένας σίγουρος τρόπος για να τις ξεπεράσω είναι η εκτεταμένη πληροφόρηση ανεξάρτητα από την επικρατούσα τάση.
Μια γενική λύπη είναι ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μικρές στάσεις στη διαδρομή για να χαλαρώσουμε και να επισκεφτούμε τα υπέροχα μέρη από τα οποία περνάμε: τις ακτές της Ισπανίας, τις Βαλεαρίδες, τη Σαρδηνία, τη Σικελία, αλλά σίγουρα θα επιστρέψουμε για να απολαύσουμε τα τοπικά καλούδια που πραγματικά μας λείπουν.
Ξέρω ότι έχετε μια επιχείρηση στη Ρουμανία. Πώς το αντιμετωπίζετε αυτό και τι μπορείτε να κάνετε από τη θάλασσα για να το υποστηρίξετε;
Amada, μια μεσογειακή ταβέρνα, βρίσκεται στα χέρια των συναδέλφων στην πατρίδα, οι οποίοι κάνουν ό,τι μπορούν. Ο αντίκτυπος της γενικής κατάστασης είναι συντριπτικός, η δραστηριότητα μειώνεται στο 0 για αόριστο χρονικό διάστημα. Ο οικονομικός αντίκτυπος είναι σημαντικός και η μόνη βραχυπρόθεσμη επιλογή θα ήταν να προχωρήσουμε σε παραδόσεις στα σπίτια των πελατών, κάτι που δεν ταιριάζει πραγματικά στις ιδιαιτερότητες. Αναμένουμε ότι τα πράγματα θα επανέλθουν σιγά-σιγά στη θέση τους.
Ποια ήταν η αγαπημένη σας στιγμή από την εμπειρία μέχρι στιγμής;
Υπάρχει μόνο ένα: η έξοδος από τη μαρίνα όπου περιμέναμε το πλοίο, η ηλιοθεραπεία στη μέση του ωκεανού/θάλασσας και οι επισκέψεις δελφινιών!
Ποιο είναι ή ήταν το πιο δύσκολο μέρος μέχρι τώρα;
Καταπολεμώντας τις προκαταλήψεις όσων βρίσκονται στην ξηρά σχετικά με αυτή την πανδημία και τα λανθασμένα μέτρα που λαμβάνονται από τις αρχές παντού.
Ποια είναι τα σχέδιά σας μετά την επιστροφή σας στο σπίτι;
Να ξανασκεφτώ τις επιλογές μου και να εκμεταλλευτώ την καραντίνα για να μείνω μακριά από ανθρώπους που δεν συμπαθώ.
Στείλτε μια σκέψη στους οπαδούς σας
Εγγραφείτε τώρα ή μετανιώστε αργότερα!
Επίλογος
Σκέψεις στο τέλος του ταξιδιού
Η αγαπημένη μου Gala είναι νεκρή! Ο Θεός να αναπαύσει την όμορφη ψυχή της! Δεν πρόλαβα να την ξαναδώ. Συγχώρεσέ με Γκαλά! Συγχώρεσέ με Σιμόνα! Έπρεπε να ήμουν εκεί για σας! Η Σιμόνα την φρόντιζε υποδειγματικά, με την καλοσύνη της γνωστή σε όλους. Έκανε ό,τι μπορούσε για να τη σώσει, αλλά δυστυχώς δεν υπήρχαν πολλές ελπίδες. Ελπίζω να μην δυσκολεύτηκε και να απόλαυσε την άνευ όρων αγάπη που της πρόσφερε η Σιμόνα, όπως πρόσφερε και σε εμάς. Σε ευχαριστούμε Σιμόνα! Τουλάχιστον το ένα όγδοο της αγάπης μου θα είναι πλέον μόνο στις σκέψεις μου. Η αριστοκράτισσά μου, η λατέρνα μας, με την πανέμορφη χαίτη της και το μοναδικό βρυχηθμό της θα μας λείψει πολύ- θα μου λείψει ο κορμός της, όπως είχε κουρνιάσει πάνω μου. Κάποιοι είπαν ότι ήταν το πιο όμορφο από τα παιδιά μας, νομίζω η Άνα. 8 ευτυχισμένα χρόνια μαζί δεν ήταν αρκετά για εμάς, αλλά ευχαριστώ τον Θεό γι' αυτά. Ελπίζω να βρίσκεται σε ένα καλύτερο μέρος, όπου τα αδέρφια της δεν την κυνηγούν, και ελπίζω να μας καθοδηγεί να γίνουμε καλύτεροι, όπως εκείνη.
Σας αγαπάμε Gala!
Για περισσότερο από ένα μήνα από τότε που είμαστε στη θάλασσα, βλέπω διαφορετικά όνειρα κάθε βράδυ, περισσότερο όπως στο σπίτι, οπότε μάλλον η επίφυση λειτουργεί καλύτερα και νιώθω πιο καθαρός στην ψυχή μου, δεν ροχαλίζω πια σχεδόν καθόλου, λένε τα παιδιά. Έχω διαβάσει όσα περισσότερα μπορώ να διαβάσω τα τελευταία 5 χρόνια κάθε φορά, ακόμα και ένα βιβλίο 500 σελίδων την ημέρα. Η απομόνωση στη μέση της θάλασσας έχει και πολλά καλά σημεία, οι σκέψεις δεν διαταράσσονται πια από το θόρυβο του σπιτιού. Ολόκληρες μέρες χωρίς τεχνολογία, έλλειψη 4g, που αντισταθμίζονται από επισκέψεις σε δελφίνια, ηλιοβασιλέματα και ανατολές με εικόνες, κύματα, ηλιοφάνεια, συντροφικότητα σε περιορισμένο περιβάλλον είναι πράγματα που για έναν τσιγκούνη εσωστρεφή έχουν μεγαλύτερη σημασία από χρήματα, αυτοκίνητα, περιουσίες που κερδίζονται ή χάνονται. Μόνο αν μπορούσα να ζήσω όλα αυτά με τους λίγους ανθρώπους που έχουν σημασία για μένα και να θεωρούσα τον εαυτό μου πλούσιο. Δεν έχει καν σημασία ότι κοιμάμαι με τα ρούχα μου και το καπέλο μου στον υπνόσακο ή ότι κάνουμε ντους μόνο μια φορά την εβδομάδα. Υπέροχο φαγητό ως συνήθως, μόνο εγώ μαγειρεύω και ο Πάνος έκανε εκτεταμένες προμήθειες, δεν νομίζω ότι φάγαμε το ίδιο πράγμα δύο φορές, ούτε μας έλειψε κάτι. Ο Άλεξ μαγείρεψε επίσης πολύ καλά, όταν βγήκε από το κακό μου το στόμα, και επιπλέον έπιασε ψάρια: ένα μεγάλο ζάντερ μήκους περίπου ενός μέτρου και έναν τόνο περίπου 5 κιλών.
Στο πλοίο όλα αλλάζουν, τουλάχιστον είμαι πολύ πιο ανεκτική, πράγματα που στο σπίτι θα με τρέλαιναν εδώ περνούν σχεδόν σαν αεράκι, μαθαίνω να εκτιμώ τα πάντα διαφορετικά και συνειδητοποιώ πόσο δύσκολη είμαι συνήθως και προσπαθώ να διορθώσω τον εαυτό μου.
Καθώς πλησιάζουμε στο φρούριο της Αθήνας, ο ήλιος μας ζεσταίνει ακόμα περισσότερο, ο Πάνος έχει κάνει την πρώτη του βουτιά στη θάλασσα της νέας δεκαετίας και αρχίζουμε να αντιμετωπίζουμε την αντίδραση των αρχών στην άφιξη των σύγχρονων πειρατών, όπως μας αποκαλούν.
Αφού ταξιδέψαμε ασταμάτητα από τη Σαρδηνία, όπου μείναμε αγκυροβολημένοι τη νύχτα για να ξεπεράσουμε την κακοκαιρία, χθες το βράδυ αγκυροβολήσαμε στα νότια της Ελαφονήσου, στον όρμο Φράγκος κοντά στην παραλία Σίμος, που μου θυμίζει με το όνομά της και την άγρια ομορφιά της την αγαπημένη μου- παρθένα παραλία που με την αμμώδη γλώσσα της είναι στα 5 καλύτερα ειδυλλιακά αγκυροβόλια της Ελλάδας, σύμφωνα με τον Πάνο. Το λιμενικό δεν μας άφησε για πολύ και ξεκινήσαμε κατά μήκος των ακτών της Πελοποννήσου προς τα βόρεια, με αντίθετο άνεμο προς τον τελικό μας προορισμό.
Έχασα ένα ψάρι με όλο το δόλωμα, έσπασε την πετονιά που κρατούσε 50 κιλά, πρέπει να ήταν πολύ μεγάλο.
Καλός καιρός, ηλιόλουστος, θάλασσα σαν λίμνη, περίπου 70 μίλια μέχρι τη μαρίνα καραντίνας.
Νυχτερινή ώρα 00- 03, σιωπή, το φεγγάρι φωτίζει το δρόμο μας, θα ξυπνήσω στο ναό του Ποσειδώνα.
Ας αρχίσει η ελληνική καραντίνα!
