Όπως και στις εβδομάδες πρακτικής HOP ή HOPA, η εμπειρία που αποκτάται δίπλα σε όσους ασκούν το επάγγελμα είναι τουλάχιστον εξίσου πολύτιμη. Ακολουθώντας την ίδια συνταγή, παρουσιάζουμε την εμπειρία ενός φοιτητή Capetan, από την οποία μπορούμε μόνο να μάθουμε.
" Η ιστορία της κατσίκας
Αν κάτι είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό, μάλλον είναι. Ένα ηθικό δίδαγμα που θεωρητικά γνώριζα, ή έτσι νόμιζα 🙂 .
Η φίλη μου και εγώ θέλουμε να μετακομίσουμε και να ζήσουμε τα επόμενα χρόνια πάνω σε ένα ιστιοφόρο, συνεχίζοντας να εργαζόμαστε εξ αποστάσεως. Γι' αυτό το λόγο πήραμε το Κυβερνήτης ημέρας RYA με τον Capetan, μια πορεία με την οποία μείναμε πολύ ευχαριστημένοι, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα της σημερινής ιστορίας, απλώς ένα σύντομο πλαίσιο.
Ελέγχοντας τις γνωστές ιστοσελίδες πώλησης ιστιοφόρων σε καθημερινή βάση για περισσότερους από μερικούς μήνες, είχαμε ήδη μια αρκετά καλή ιδέα για την αγορά, τουλάχιστον στο διαδίκτυο, οπότε γνωρίζαμε τι μπορούσαμε να περιμένουμε από ένα ιστιοφόρο στην περιοχή του προϋπολογισμού μας, που εκείνη την εποχή ήταν 50.000 ευρώ. Αυτό συνέβη την άνοιξη.
Μια μέρα, έρχεται μια προσφορά απευθείας από έναν ιδιώτη με ένα Dufour 40 Performance στην τιμή των 37.000 ευρώ, με πολλές αναβαθμίσεις κατάλληλες για διαβίωση στο σκάφος, για το οποίο η τιμή της αγοράς θα ήταν πάνω από 60.000 ευρώ. Ενθουσιασμένος και τυφλωμένος από την προσφορά, επικοινώνησα απευθείας με τον πωλητή στο WhatsApp γράφοντάς του τόσο στα αγγλικά όσο και στα γαλλικά (χρησιμοποιώντας το Google Translate), καθώς η αγγελία ήταν στα γαλλικά. Μετά από μια μάλλον αγωνιώδη συνομιλία, μαθαίνουμε ότι το σκάφος έχει πληρωμένο ΦΠΑ, ένα σύντομο ιστορικό του σκάφους, τιμολόγια διαφόρων επισκευών που έγιναν, το βιβλίο ιδιοκτησίας του σκάφους, (ή franchise όπως το αποκαλούσε), το διαβατήριό του καθώς και τον λόγο της πώλησης ότι αυτός και η γυναίκα του είναι πολύ μεγάλοι για να το κάνουν πια, καθώς είναι από τη Γαλλία και το σκάφος βρίσκεται στην Ελλάδα και χρησιμοποιείται το καλοκαίρι. Πράγματα που έμοιαζαν να δένουν ή να βγάζουν νόημα. Το όνομά του ήταν Alain και στο διαβατήριό του ήταν 73 ετών.
Όταν είδε ότι είχαμε αρχίσει να ενδιαφερόμαστε, προέκυψε ένα πρόβλημα. Όλη αυτή η κουβέντα γινόταν το απόγευμα της Κυριακής και το πρωί της Δευτέρας έψαχνε κάποιον άλλο να του μεταφέρει μια προκαταβολή για να κρατήσει το σκάφος, οπότε "αν πραγματικά ενδιαφερόμασταν" όπως είπε θα έπρεπε να του είχαμε κάνει πρώτα μια προκαταβολή 10% για να κρατήσουμε το νέο μας σκάφος. Όλα αυτά σε μια γαλλική συνομιλία που μεταφράστηκε με το Google Translate. Φυσικά τώρα στο κρύο μπορείτε να δείτε από ένα σχήμα μετά, αλλά στη συνέχεια πιέζεται για το χρόνο και οδηγείται από την επιθυμία, είδαμε αλλιώς 🙂 .
Με συγγνώμη, επικοινωνήσαμε με την Perju το βράδυ της Κυριακής για να εξηγήσουμε την κατάσταση και να ζητήσουμε συμβουλές. Έλεγξε τα χαρτιά και είπε ότι φαίνονται έγκυρα και εντάξει, αλλά μας προειδοποίησε ότι κάτι τέτοιο, ακόμη και υπό πίεση, δεν γίνεται, να είμαστε πολύ προσεκτικοί και ότι δεν θα το έκανε.
Συζητώντας με τον φίλο μου στην κατάσταση αυτή, (μετά από επιμονή μου φυσικά) αποφασίσαμε ότι ήταν μια μοναδική προσφορά και πολύ καλή για να την χάσουμε, αλλά είπε ότι τουλάχιστον θα πρέπει να ελαχιστοποιήσουμε το ρίσκο μας.
Επιστρέφοντας λοιπόν στον Γάλλο μας, του είπα ότι λόγω των τραπεζικών ορίων, μπορούμε να του στείλουμε μόνο 1000 ευρώ εκείνο το βράδυ, αλλά την επόμενη μέρα θα πάω στην τράπεζα, θα αυξήσω τα όρια και θα μεταφέρω τα υπόλοιπα 2700 ευρώ για την προκαταβολή. Χωρίς ιδιαίτερη έκπληξη, δέχτηκε και του τα στείλαμε. Είπε ότι θα μου φτιάξει ένα χειρόγραφο και υπογεγραμμένο φύλλο όταν το πάρει.
Την επόμενη μέρα, επιβεβαίωσε ότι είχε λάβει τα 1000 (χωρίς αυτό το φύλλο) και περίμενε τα υπόλοιπα, και ήμουν έτοιμος να πάω στην τράπεζα, αλλά πρώτα έπρεπε να μου πει σε ποιο λιμάνι βρισκόταν το σκάφος, έτσι ώστε ένας σύνδεσμος επίσης από την Perju να είναι έτοιμος να πάει και να το δει από έξω, ενώ βεβαιωθήκαμε ότι ήταν αυτό που έδειχνε στις φωτογραφίες. Είναι, από εκεί και πέρα άρχισε να γίνεται ύποπτα κακό, αφού δεν μου απάντησε για μισή μέρα, είπε ότι δεν θα μου έλεγε σε ποιο λιμάνι ήταν το σκάφος μέχρι να του μεταφέρω το υπόλοιπο της προκαταβολής. Του εξήγησα ξεκάθαρα ότι για προκαταβολή 10%, έχω το δικαίωμα να τον επιθεωρήσω πλήρως για λίγες μέρες, όχι να μάθω σε ποιο λιμάνι βρίσκεται, αλλά μάταια. Τότε ήταν που κατάλαβα τι μαλακία είχα κάνει. Συνεχίζει με κείμενα όπως ότι μου υπόσχεται να μου πουλήσει το σκάφος αν μεταφέρω τα υπόλοιπα 2700, αλλά και πάλι δεν μου έλεγε το λιμάνι.
Τηλεφώνησα αμέσως στην τράπεζα για να δω αν μπορούσα να ακυρώσω τη συναλλαγή των 1000 ευρώ, αλλά μάταια. Έτσι, εκτύπωσα τη συνομιλία, τη μετέφρασα στα ρουμανικά, εκτύπωσα όλα τα έγγραφα, καθώς και μια φωτογραφία του ιστιοφόρου με το πρόσωπό του και πήγα στην αστυνομία, όπου έκανα καταγγελία για απάτη και άνοιξε ευρωπαϊκός φάκελος. Ακόμη και η αστυνομία είπε ότι τόσο το διαβατήριό του όσο και τα χαρτιά του σκάφους φαίνονταν έγκυρα, αλλά πολύ αργά συνειδητοποίησα ότι δεν ήταν πραγματικά ο Alain πίσω από τη συνομιλία, αλλά ένας απατεώνας που πήρε στα χέρια του αυτά τα χαρτιά.
Συνέχισε να απαντά στα μηνύματά μου για μια εβδομάδα ελπίζοντας να μου αποσπάσει κάτι άλλο, και όταν τον ρώτησα γιατί ενεργοποιούσε και απενεργοποιούσε συνεχώς την αγγελία στην ιστοσελίδα, ότι είχε βρει άλλους "πελάτες" είπε ότι έκανα πολλές ερωτήσεις :)) Σχετικά με την καταγγελία στην αστυνομία, έχουν περάσει πάνω από 3 μήνες από το περιστατικό, αλλά ακόμα δεν έχω ενημέρωση. Δεν περιμένω καν να πάρω πίσω τα χρήματά μου, αλλά ίσως τον πιάσουν και οι άλλοι δεν χρειάζεται να ασχοληθούν μαζί του. Γι' αυτό γράφω την ιστορία και εδώ, ώστε να μην συμβεί κάτι παρόμοιο και σε άλλους.
Το συμπέρασμα είναι ότι, όπως μου είπε ο Perju, "δεν υπάρχουν δωρεάν καραμέλες". Μετά από όλη αυτή την ιστορία δεν ήμασταν θυμωμένοι επειδή εν γνώσει μας αναλάβαμε το ρίσκο, απλά ήμασταν ενοχλημένοι. Αυτό που μας έπεισε ήταν η γραφειοκρατία και η ιστορία που συνδεόταν, αλλά δεν αμφισβητήσαμε ότι κάποιος άλλος βρισκόταν πίσω από τη συζήτηση. Αλλά ήταν σίγουρα ένα καλό μάθημα ζωής.
Τα καλύτερα,
Raul και Florina "
